Wystawa pod tytułem „Teatr Stary w Lublinie – 200 lat historii”
została otwarta w październiku 2022 roku
z okazji jubileuszu dwustulecia.
Teatr Stary w Lublinie jest najstarszym istniejącym do dziś
teatrem na terenie dawnego Królestwa Polskiego
i drugim po krakowskim Narodowym Starym Teatrze
im. Heleny Modrzejewskiej
w dzisiejszej Polsce.
Reżyserką wystawy jest
Justyna Łagowska.
Kuratorami wystawy są:
Dorota Buchwald,
Jarosław Cymerman,
Maciej Gil
i Grzegorz Kondrasiuk.
Autorką projektu graficznego i rysunków jest
Maria Klata.
Architekturę wystawy opracowały:
Katarzyna Drobek
i Magdalena Wiśniewska.
Wystawa mieści się
na czterech piętrach foyer.
Każdemu piętru przypisano inny kolor
oraz nadano inny motyw przewodni.
Głównym elementem wystawy są plansze
zwane łukami czasu,
które znajdują się na wszystkich filarach wnętrza.
Na nich oparta jest cała narracja.
Łuki czasu składają się z części tekstowej
oraz graficznej – rycin, rysunków, fotografii.
Ponadto całość uzupełniają aranżacje artystyczne
nawiązujące do tytułu pięter.
Piętro naijniższe, „minus jeden”,
dotyczy „teatru publiczności, teatru artystów”.
Kolor przewodni to czerwony.
Na planszach znajdują się informacje
o tym jak od dziewiętnastego wieku do czasów współczesnych
mieniała się lubelska publiczność.
Na planszy znajdują się szkice
27 portretów aktorów,
którzy od blisko dwustu lat
grali na deskach lubelskiego teatru.
W gablocie prezentowane są dwie suknie teatralne:
pierwsza ze spektaklu „Machia”
w reżyserii Juliusza Machulskiego.
Druga to dar od córek
Danuty Szaflarskiej.
Na tym piętrze
znajduje się także
dotykowa makieta budynku.
Piętro „zero” opisuje historię miejsca.
Kolor przewodni to pomarańczowy.
Plansze poświęcone są historii kamienicy,
właścicielom, nazwie i adresowi.
Jedna plansza zawiera kalendarium funkcjonowania budynku,
gdzie dziś mieści się Teatr Stary w Lublinie.
Na tym piętrze jest również
dotykowa makieta płaskorzeźby
z frontu kamienicy.
Piętro „plus jeden”:
„Miasto i jego cyrk”.
Kolor przewodni to zielony.
Tu opowiadamy anegdoty z okresu, gdy teatr
był miejscem magii, zabawy i karnawału,
a to wszystko przy kawiarnianym stoliku.
Lublin odwiedzały wędrowne kompanie
i czasem zatrzymywały się na pokazy w teatrze.
Koncerty, sztuki magiczne,
gabinety figur, walki siłaczy i siłaczek,
ludzie i zwierzęta z różnych stron świata
odczyty i przemówienia,
to wszystko złożyło się na barwną historie tego miejsca.
A w jakim miejscu najlepiej o tym opowiadać?
Proponujemy kawiarniany stolik
z krzesłami, które pokryliśmy nadrukowanymi słowami,
fragmentami literatury i poezji.
Inspiracją do takiej narracji są dla nas
kawiarenki literackie, które były miejscem otwartym
na różne formy ekspresji twórczej.
Piętro „plus dwa”:
"Kino i kabina operatora”.
Kolor przewodni to niebieski.
Na najwyższym piętrze opowiadamy o fragmencie historii Teatru Starego,
kiedy mieściło się tutaj kino.
Pokazywane są dwie projekcie:
afiszy i plakatów kinowych prezentowanych w teatralnym kinie
oraz filmu jubileuszowego.
Uzupełnieniem narracji jest
Projektor AP-5
przeznaczony do wyświetlania filmów na taśmie 35 mm,
wyprodukowany w Łódzkich Zakładach Kinotechnicznych
w latach 50. XX wieku.
Prezentowane są także elementy wyposażenia
kabin projekcyjnych z czasów funkcjonowania kina:
puszki i cewy (szpule) z taśmą filmową,
szafka na cewy z numerowanymi szufladami.
Aranżacje wykonał artysta
Jarosław Koziara.